ดู ดู ดู เธอทำ...ทำไปด้าย...

วันศุกร์ที่ผ่านมาเป็นวันเลี้ยงส่งงานเกษียรของคุณครูตุ๊กตา พวกเราก็เตรียมการแสดงไป 1 ชุด จี่หอยในเวอร์ชั่น 5 สาวพระยา อย่าให้เว้า...ว่าความรู้สึกเป็นงัย ฮาสุดๆๆ ขอบอก แต่ก็ดีใจนะค่ะที่มีแต่คนชมและก็ชอบการแสดงของพวกเรา ค่อยสมกับที่พวกเราตั้งใจหน่อย แต่มีความในใจอยากจะบอกมากว่า อายสุดๆๆๆๆๆ แต่ไม่เป็นไรคะ่ ด้าน เฮ้ย...ชิน ซะแล้ว

เวลามีค่า

เหลือเวลาอีกแค่ 2 วัน เราก็จะฝึกสอนสำเร็จเสร็จสิ้นแล้ว แต่ทำใจไม่ได้เลย เพราะตลอดระยะเวลา 1 ปี ที่ผ่านมา ทุกเวลาเราอยู่กับเด็กๆ ตลอดเลย เช้าตื่นมาก็เจอหน้ากัน ได้พูด ได้คุย ได้ดุ ได้ให้ความรู้กับเค้า ได้ฟังคำพูดที่จริงใจ ได้เห็นความไร้เดียงสาของพวกเค้า ได้เห็นพัฒนาการการเจริญเติบโตขึ้นไปในแต่ละวันของเค้า นึกแล้วอยากร้องไห้ บอกตรงๆ เวลานั้นไวเกินไป แต่ตอนเริ่มฝึกชอบบ่นว่าเมื่อไรจะจบ แต่พอมาถึงตอนนี้ซิ ไม่อยากให้ถึงวันนั้นเลย เวลานี้มีค่าจริงๆๆ

เวลามีค่า...

เวลานั้นมีค่าจริงๆ ผ่านมาไม่กี่วันก็ฝึกงานจบซะแล้ว นึกแล้วเศร้า ฮือๆๆๆๆ ก็จะไม่ให้เศร้าได้ยังงัย คิดถึงเด็กๆ นี้หน่า ถึงพวกเค้าจะดื้อ จะซน จะคุยแค่ใหน ยังงัยเราก็รักเค้า เพราะว่าพวกเค้าเหมือนเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของเรา ตื่นเช้ามาก็ต้องได้เห็นหน้ากัน ได้พูด ได้คุย ได้ดุ ได้บ่น ได้ให้ความรู้ ให้ประสบการณ์ ที่สำคัญได้ให้ความรักและก็หัวใจกับเค้าไปแล้ว แล้วถ้าวันหนึ่งไม่มีพวกเค้าอย่างทุกวันที่ผ่านมาไม่รู้ว่าลูกอ๊อดจะรับได้และทำใจได้หรือเปล่าก็ไม่รู้ ก็คนมันรักนี้หน่า ที่สำคัญคิดถึงมากๆ ด้วย แต่ไม่เป็นไร คุณครูลูกอ๊อดสัญญาว่าถ้าไม่ได้สอนพวกหนู คุณครูก็จะตั้งใจสอนลูกศิษย์ในอนาคตให้ดีเท่าพวกหนูและจะนำสิ่งที่ผิดพลาดไปปรับปรุงแก้ไขและจะธรรมรงไว้ซึ่งสิ่งที่ดีๆ ที่คุณครูได้ทำมา คุณครูลูกอ๊อดสัญญานะ......ยังไม่จบนะคะ่ เพียงแต่อยากบอกให้รู้ว่าๆ เวลานั้นมีค่าจริงๆ เดี๋ยวถ้าจบแล้วจะบอกนะจ๊ะ ตอนนี้คุณครูลูกอ๊อดยังเรียนไม่จบนะ ยังต้องกลับไปเรียนหนังสือเหมือนพวกหนู ต้องมีกิจกรรมทำเหมือนกับพวกเด็กๆ มีงานที่คุณครูมอบหมายให้ทำเหมือนพวกหนูเลย ที่สำคัญงานพวกนี้เกี่ยวกับเด็กๆ ด้วย นั้นก็คืองานวิจัยๆ นี้ ช่วยพัฒนาศักยภาพของพวกเด็กๆ ให้ดียิ่งขึ้นกว่าเดิม จากที่ดีอยู่แล้ว งานวิจัยนี้จะช่วยปรับปรุงส่วนที่มีข้อบกพร่องในทุกๆ เรื่องที่เกี่ยวกับตัวพวกหนู ถึงมันจะยากและจะต้องใช้ความพยายามมากเพียงใดคุณครูลูกอ๊อดก็จะทำเพื่อที่จะได้พัฒนาเด็กๆ ของครูให้มีศักยภาพที่ดีที่สุดเท่าที่ครูจะทำได้ คุณครูจะตั้งใจเรียนหนังสือ เด็กๆ ก็ต้องตั้งใจเรียนด้วยนะจ๊ะ ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาที่คุณครูได้อยู่กับพวกหนู ครูมีความสุขมาก ครูไม่รู้จะอธิบายยังงัยให้เด็กๆ ทุกๆ คนได้รับรู้ถึงความรู้สึกของคุณครูเพราะมันมีมากมายเหลือเกิน เอาเป็นว่าครูขอขอบคุณเด็กๆ ทุกๆ คน และก็ขอบคุณทุกๆ สิ่ง ทุกๆ อย่างที่เกิดขึ้น และก็ประสบกราณ์ที่ดีๆ คนที่สำคัญที่สุดที่ต้องขอขอบคุณนั้นก็คือ อาจารย์ของครูเอง อาจารย์จ๊ะจ๋า...ท่านคือบุคคลที่ให้ทุกอย่างเป็นครูผู้ที่มีแต่ให้จริงๆ ให้ทุกๆ อย่าง ให้ความรู้ ความรัก คำปรึกษา และที่สำคัญที่สุดเป็นผู้ที่ให้ประสบการณ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแก่ศิษย์ ขอบคุณนะค่ะ่อาจารย์จ๊ะจ๋า...ลูกอ๊อดจะไม่มีวันลืมสิ่งที่อาจารย์ได้ให้ไว้ จะไม่มีวันลืมคำสั่งสอนที่อาจารย์สั่งสอนเลย ขอบคุณจริงๆ อาจารย์และเด็กๆ ทำให้ลูกอ๊อดรู้ว่าเวลานั้น.....มีค่าจริงๆ

นางสาว.....กระดาษ

วันที่เราจัดโครงการทางโรงเรียนเเขาก็มีการประกวดนางสาวกระดาษหนังสือพิมพ์ ที่ห้องของเราก็ส่งผู้เข้าประกวดด้วยกันทั้งหมด 9 องค์ แต่ละพระองค์ก็งามๆ ทั้งนั้น แต่ละคนนะนำกระดาษหนังสือพิมพ์มาทำเป็นชุดแปลกๆ เรียกว่าไอเดียเนี้ยสุดๆ....ยอด ไม่รู้คิดกันได้งัย เก่งนะ..ขอบอก ห้องเราก็ไม่น้อยหน้าใครนะ ท่านผู้ปกครองให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี ลงทุนทำชุดเพื่อให้ลูกๆ ของตัวเองได้ร่วมกิจกรรม เรียกว่าทุ่มทุนสร้าง ลูกอ๊อดว่าโครงการนี้ดีนะ เพราะว่าเป็นการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมและช่วยลดโลกร้อน เออ..ช่วยยังงัย คือว่ากระดาษเนี้ย นอกจากจะใช้อ่าน ใช้เขียนแล้ว พอเสร็จบางคนก็ทิ้ง แต่โครงการนี้คือมีจุดมุ่งหมายคือต้องการให้ใช้ประโยชน์จากกระดาษให้ได้มากที่สุด ด้วยการคิดค้นในการนำมาใช้ประโยน์ให้ได้มากที่สุด ต้องบอกว่าโครงการนี้..ดีจริงๆ

เสร็จแล้ว.......จ้า

และแล้วก็ผ่านไปได้ด้วยดี ทุกอย่างที่เตรียมไว้ก็ประสบความสำเร็จ โครงการเรื่อง ดอกไม้แสนสวยกับเจ้าแมลงจอมขยัน ท่านผู้ปกครองก็ให้ความร่วมมือมาร่วมกิจกรรม เตรียมสื่อเตรียมอุปกรณ์มาช่วยคุณครู และมาดูผลงานของลูกหลานตัวเอง ในช่วงเช้าเด็กๆ ก็ได้แสดงนิทานเรื่อง กำเนิดผีเสื้อ และอธิบายถึงกิจกรรมที่พวกเค้าได้ทำ ท่านผู้ปกครองก็นั่งอมยิ้ม ปลื้มใจในตัวลูกหลานของตัวเอง (ขนาดครูลูกอ๊อดยังปลื้มเลย....) เสร็จแล้วก็ส่งเด็กๆ ไปดูโครงการของห้องอื่นๆ และก็มีเด็กห้องอื่นมาดูโครงการของห้องเรา การทำโครงการครั้งนี้ได้รับคำชมจากหลายๆท่าน เช่น ผู้ปกครอง ผู้ช่วย คุณครูตุ๊กตา ฯ.......... ดีใจสุดๆ เป็นการจบโครงการที่สวยงามมา ถ้พูดกันแบบบ้านๆ ก็คือ .....จบได้สวย ฮาๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ.......

เทียบ..เชิญ

วันนี้เด็กๆ ช่วยกันทำการ์ดเชิญของแต่ละกลุ่มเพื่อจะไปเชิญแต่ละห้องให้มาชมนิทรรศการของพวกเค้า เด็กๆ ตั้งใจกันทำการ์ดมาก แต่ละกลุ่มทำด้วยความตั้งอกตั้งใจ มีการไปแอบดูของเพื่อนกลุ่มอื่นแล้วพูดอวดกันว่า "ของเราสวย ของเราก็สวย" แต่ละกลุ่มทำการ์ดสวยทุกคนเลย พอทำเสร็จเด็กๆ ก็เดินไปเชิญแต่ละห้องให้มาชมนิทรรศการ คุณครูของแต่ละห้องก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างในการตอบรับคำเชิญของเด็กๆ แล้วคุณครูก็ตอบว่าเดี๋ยวจะไปชมนะคะ เดี๋ยวๆๆๆ...ขอแถมอีกหน่อยคุณครูเค้าฝากชมเด็กๆ มาว่าทำการ์ดสวยคะ

พรุ่งนี้แล้ว.........จ้า

วันนี้เป็นอีกวันที่ต้องกลับบ้านดึก เพราะต้องเตรียมงานในการจัดนิทรรศการ ถามว่าเหนื่อยหรือเปล่า..เฮ่อ..ก็เหนื่อยนะ แต่ว่าในความเหนื่อยนั้นมีความภาคภูมิใจสุดๆๆๆ...ที่จะบรรยาย เพราะงานในครั้งนี้เป็นโครงการครั้งแรกที่ได้ทำ และมีเพื่อนร่วมชะตากรรมคือเด็กๆ ที่น่ารักและพวกเค้าเหล่านี้ก็เป็นผู้ที่ให้ประสบการณ์กับเรา เราประทับใจมาก และจะไม่มีวันลืมวันวานเหล่านี้เลย เพราะในอนาคตเราไม่รู้ว่าเราจะได้เป็นครูอย่างที่เราตั้งใจไว้หรือเปล่า เพราะฉนั้นเราจึงพยายามทำสิ่งนี้ให้ดีที่สุดเท่าที่เราจะทำได้ ถ้ามีเวลามากกว่านี้ลูกอ๊อดจะทำให้ดีกว่านี้ แต่ด้วยเวลาที่กระชันชิดผลงานจึงมีเท่าที่ความพยายามและความตั้งใจของลูกอ๊อดเท่าที่จะทำได้ แต่แค่นี้ำสำหรับลูกอ๊อดก็ภูมิใจแล้วนะจ๊ะ.........55555......ภูมิใจจัง....เยย   เดี๋ยวๆๆๆ..ที่ลืมไม่ได้เลยนั้นก็คือพี่รัญที่คอยช่วยเหลือทุกอย่างเลย..ขอบคุณครับป๋ม..ขอบคุณมากๆๆๆๆ