เวลานั้นมีค่าจริงๆ ผ่านมาไม่กี่วันก็ฝึกงานจบซะแล้ว นึกแล้วเศร้า ฮือๆๆๆๆ ก็จะไม่ให้เศร้าได้ยังงัย คิดถึงเด็กๆ นี้หน่า ถึงพวกเค้าจะดื้อ จะซน จะคุยแค่ใหน ยังงัยเราก็รักเค้า เพราะว่าพวกเค้าเหมือนเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของเรา ตื่นเช้ามาก็ต้องได้เห็นหน้ากัน ได้พูด ได้คุย ได้ดุ ได้บ่น ได้ให้ความรู้ ให้ประสบการณ์ ที่สำคัญได้ให้ความรักและก็หัวใจกับเค้าไปแล้ว แล้วถ้าวันหนึ่งไม่มีพวกเค้าอย่างทุกวันที่ผ่านมาไม่รู้ว่าลูกอ๊อดจะรับได้และทำใจได้หรือเปล่าก็ไม่รู้ ก็คนมันรักนี้หน่า ที่สำคัญคิดถึงมากๆ ด้วย แต่ไม่เป็นไร คุณครูลูกอ๊อดสัญญาว่าถ้าไม่ได้สอนพวกหนู คุณครูก็จะตั้งใจสอนลูกศิษย์ในอนาคตให้ดีเท่าพวกหนูและจะนำสิ่งที่ผิดพลาดไปปรับปรุงแก้ไขและจะธรรมรงไว้ซึ่งสิ่งที่ดีๆ ที่คุณครูได้ทำมา คุณครูลูกอ๊อดสัญญานะ......ยังไม่จบนะคะ่ เพียงแต่อยากบอกให้รู้ว่าๆ เวลานั้นมีค่าจริงๆ เดี๋ยวถ้าจบแล้วจะบอกนะจ๊ะ ตอนนี้คุณครูลูกอ๊อดยังเรียนไม่จบนะ ยังต้องกลับไปเรียนหนังสือเหมือนพวกหนู ต้องมีกิจกรรมทำเหมือนกับพวกเด็กๆ มีงานที่คุณครูมอบหมายให้ทำเหมือนพวกหนูเลย ที่สำคัญงานพวกนี้เกี่ยวกับเด็กๆ ด้วย นั้นก็คืองานวิจัยๆ นี้ ช่วยพัฒนาศักยภาพของพวกเด็กๆ ให้ดียิ่งขึ้นกว่าเดิม จากที่ดีอยู่แล้ว งานวิจัยนี้จะช่วยปรับปรุงส่วนที่มีข้อบกพร่องในทุกๆ เรื่องที่เกี่ยวกับตัวพวกหนู ถึงมันจะยากและจะต้องใช้ความพยายามมากเพียงใดคุณครูลูกอ๊อดก็จะทำเพื่อที่จะได้พัฒนาเด็กๆ ของครูให้มีศักยภาพที่ดีที่สุดเท่าที่ครูจะทำได้ คุณครูจะตั้งใจเรียนหนังสือ เด็กๆ ก็ต้องตั้งใจเรียนด้วยนะจ๊ะ ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาที่คุณครูได้อยู่กับพวกหนู ครูมีความสุขมาก ครูไม่รู้จะอธิบายยังงัยให้เด็กๆ ทุกๆ คนได้รับรู้ถึงความรู้สึกของคุณครูเพราะมันมีมากมายเหลือเกิน เอาเป็นว่าครูขอขอบคุณเด็กๆ ทุกๆ คน และก็ขอบคุณทุกๆ สิ่ง ทุกๆ อย่างที่เกิดขึ้น และก็ประสบกราณ์ที่ดีๆ คนที่สำคัญที่สุดที่ต้องขอขอบคุณนั้นก็คือ อาจารย์ของครูเอง อาจารย์จ๊ะจ๋า...ท่านคือบุคคลที่ให้ทุกอย่างเป็นครูผู้ที่มีแต่ให้จริงๆ ให้ทุกๆ อย่าง ให้ความรู้ ความรัก คำปรึกษา และที่สำคัญที่สุดเป็นผู้ที่ให้ประสบการณ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแก่ศิษย์ ขอบคุณนะค่ะ่อาจารย์จ๊ะจ๋า...ลูกอ๊อดจะไม่มีวันลืมสิ่งที่อาจารย์ได้ให้ไว้ จะไม่มีวันลืมคำสั่งสอนที่อาจารย์สั่งสอนเลย ขอบคุณจริงๆ อาจารย์และเด็กๆ ทำให้ลูกอ๊อดรู้ว่าเวลานั้น.....มีค่าจริงๆ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น